Slide 2
Slide 2 text
- The Open Science Project > op deze website
zijn alle mogelijke open source programma’s
verzameld op het gebied van scheikunde,
antropologie en taalkunde, om er een paar te
noemen. Gratis voor iedereen te gebruiken
www.openscience.org
Wat zijn social media?
Social media is een verzamelterm voor online platfor-
men waar gebruikers zonder professionele redactie de
inhoud verzorgen. Een kenmerk van de social media is
dat ze laagdrempelig en transparant zijn. Met elkaar in
gesprek gaan is een belangrijk onderdeel van de social
media. Voorbeelden van social media zijn Twitter,
Facebook, Hyves, Tumblr, Linkedin en Wiki’s. Social
media kunnen worden ingezet om Open Science te
bevorderen.
Social media die op dit moment ingezet worden door
een selecte groep wetenschappers zijn Twitter (korte
berichten), wetenschappelijk bloggen (met reactie-
mogelijkheid) en Linkedin (om c.v. te delen).
Waarom lusten wetenschappers geen
social media?
Sommige onderzoeksvelden, met name computer-
wetenschappen, ICT en informatica, zetten actief social
media in en maken gebruik van open source
programma’s. Andere onderzoeksgebieden, met name
de levenswetenschappen houden zich verre van social
media en Open Science. Wetenschappers lopen over
het algemeen niet warm voor social media en Open
Science. Waar ligt dat nu aan?
1. Geheimhouding
Geheimhouding staat hoog op de agenda van weten-
schappers. In de race om als eerste onderzoeksgroep
met bepaalde resultaten of bevindingen te komen,
schermen wetenschappers hun data rigoureus af van
de buitenwereld en soms ook van collega-
onderzoekers. Dat is ook logisch: alleen publicaties in
wetenschappelijke tijdschriften tellen als het gaat om
subsidies en het meten van ‘kwaliteitswetenschap’.
Bovendien stellen veel toptijdschriften als eis dat de
onderzoeksresultaten nergens anders gepubliceerd
mogen zijn. Telt bloggen ook? Wetenschappers nemen
liever het zekere voor het onzekere.
2. De cultuur
Wetenschappers zijn in het algemeen niet geneigd data
en onderzoek te delen en te verspreiden die niet
helemaal ‘af’ is, gecontroleerd, getest en zich nog in de
‘concept-fase’ bevindt. Niet alleen omdat een ander
met de data er vandoor kan gaan, maar ook omdat de
resultaten verkeerd geinterpreteerd kunnen worden.
3. Vertrouwen
Onderzoekers zijn erg beschermend over hun
(voorlopige) onderzoeksresultaten. Zelfs het beperkt
online delen van tussenresultaten met directe collega’s
op een online community stuit op bezwaren. Delen van
kennis op platformen als Google docs of Linkedin kan
riskant zijn: het is immers een externe server waar deze
data op wordt opgeslagen. Hoe betrouwbaar zijn deze
platformen? Wordt informatie niet doorverkocht?
4. De credits
Als data vrij wordt gedeeld en verspreid, van wie is een
bepaald idee, resultaat of onderzoek dan nog? Wie
krijgt de credits?
5. Toegang tot experts
Veel wetenschappers hebben al een netwerk van
onderzoekers om zich heen die hen helpen bij hun
onderzoek. Hoewel een online netwerk toegang biedt
tot veel meer en veel verschillende collega’s over de
hele wereld, heeft de gemiddelde wetenschapper
genoeg aan zijn bestaande netwerk.
Mogelijkheiden van social media
Waarom zouden wetenschappers eigenlijk moeite
doen om met social media en Open Science aan de
slag te gaan.
Peer review
Het peer review systeem is een onderdeel van de
wetenschap dat wellicht van de mogelijkheden van
social media en Open Science sterk kan profiteren.
Het huidige peer review systeem is antiek, traag en
inefficiënt. Een systeem van post-publicatie review zou
wellicht veel beter werken. Wetenschappers publiceren
Studio Lakmoes 2011
2