zespołów (pododdziałów) bojowych; • żołnierzy pododdziałów zabezpieczenia - w ich skład wchodzą analitycy, elektronicy, informatycy, specjaliści od materiałów wybuchowych (saperzy, oraz specjaliści od m.in. wybuchowego wdzierania się do szturmowanych pomieszczeń) oraz technicy różnych specjalności. Początkowo jednostka miała własnych pilotów, przeszkolonych do współdziałania z komandosami w działaniach bojowych. To właśnie dzięki nim możliwe jest współdziałanie poszczególnych zespołów i przygotowanie oraz zabezpieczenie działań.
w skład grupy. Grupy wchodzą w skład zespołów. Te komórki składają się z doskonale wyszkolonych i wyposażonych operatorów, z których każdy ma po 2 specjalności, np. operatora radiostacji, strzelca wyborowego, sapera, chemika, ratownika medycznego, kierowcy. Ma to na celu uzupełnienie niezbędnych dla wykonania zadania specjalistów, w razie poniesienia strat w czasie działań. Oprócz tego każdy równocześnie posiada ogólne wyszkolenie, nacisk kładziony jest od początku na specjalność paramedyczną, tak by podczas walki móc skutecznie nieść pomoc rannym, zarówno żołnierzom, jak i osobom postronnym.
Powstanie Jednostki Wojskowej GROM. • 1992 r. - Jednostka Wojskowa GROM osiągnęła gotowość bojową. • 1994 r. - Udział w misji „Uphold Democracy” na Haiti. Pierwszą zagraniczną misją żołnierzy GROM był udział w operacji „Uphold Democracy” w Republice Haiti u boku Sił Specjalnych USA. Głównym zadaniem żołnierzy była ochrona zagranicznych VIP-ów na terenie Republiki Haiti. To trudne i bardzo odpowiedzialne zadanie otrzymali Polacy jako jedyny kontyngent ze składu Sił Wielonarodowych. • 1996 r. - Misja Bałkany W 1996 roku część żołnierzy GROM stworzyła w byłej Jugosławii jednostkę nazwaną Polską Specjalną Grupą Policyjną, później Polską Grupą Specjalną. Zadania operatorów w ramach tzw. sił rozdzielająco - obserwacyjnych polegały na eskortowaniu ważnych osób, grup mniejszości narodowych, ochranianiu obiektów o znaczeniu strategicznym, interweniowaniu w sytuacjach kryzysowych przed pojawieniem się większych sił UNTAES.Podczas tej misji żołnierze GROM wstawili się operacją zatrzymania zbrodniarza wojennego Slavko Dokmanovicia zwanego „rzeźnikiem z Vukovaru”.
Afganistan Jednym z pierwszych zadań dla GROM, po tragicznych wydarzeniach 11 września 2001 roku, był udział w misji w ramach sił sojuszniczych w Islamskim Państwie Afganistanu, Emiracie Bahrajnu, Republice Kirgiskiej, Kuwejcie i na wodach Oceanu Indyjskiego. W marcu 2003 roku żołnierze GROM wzięli udział w operacji „Enduring Freedom". • 2002 r. - Kuwejt W kwietniu 2002 roku rozpoczęła się kolejna misja GROM, tym razem w Zatoce Perskiej. Do głównych zadań GROM należało kontrolowanie statków pływajacych po wodach Zatoki Preskiej - realizujac tym samym kontrolę przestrzegania nałozonego przez ONZ embarga na handel ropą naftową z Irakiem i uniemożliwianie przemytu. Misja zakończyła się w pażdzierniku 2003 roku. • 2003 r. - Irak W maju 2003 roku po zakończeniu wojny w Iraku przez Stany Zjednoczone rozpoczął sie okres kolejnej misji dla żołnierzy GROM. Rozpoczęła się walka ze zwolennikami Husajna i arabskimi najemnikami, tzw. wojna partyzancka. Głównym zadaniem żołnierzy GROM było poszukiwanie i unieszkodliwienie współpracowników Husajna, a także członków Al - Kaidy.
War) Operacje reagowania kryzysowego operacje wojskowe inne niż wojna, w tym tzw. Non Combatment Evacuation – sprawne, bezpieczne i szybkie ewakuowanie z rejonów objętych walkami czy niepokojami społecznymi obywateli polskich; • HR – (Hostage Rescue), czyli odbijanie zakładników, drugi z bezpośrednich powodów powołania jednostki, przy czym szczególnym zadaniem GROM miało być wykonywanie tych zadań poza granicami kraju na potencjalnie wrogim terytorium, tj. izraelska operacja „Jonathan” w 1976 r. w Entebe; jednak obecnie wobec braku w Polsce wyspecjalizowanych, licznych środków transportu, odpowiednich komórek wywiadu wojskowego ukierunkowanych na pozyskiwanie informacji na potrzeby operacji specjalnych, oraz licznej jednostki wsparcia liczebno-ogniowego tego rodzaju przedsięwzięcia w wydaniu jednostki są obecnie niezbyt możliwe. Podjęto działania na rzecz zmiany tego stanu; • CT – (Counterterrorism) – Kontr-terroryzm, czyli fizyczne zwalczanie terrorystów (po 30 latach funkcjonowania w języku polskim, jako jednym z nielicznych, jednostki counter-terrorist określa się mianem AT). Jest jednostką wyspecjalizowaną m.in. w działaniach antyterrorystycznych, wkracza do akcji, w odpowiedzi na zamach terrorystów. Uderza także w odpowiedzi na zamach, gdy formacje policyjne nie mogą dać sobie rady (tj. przykład irańskiej ambasady w Londynie 1980 – Operacja Nimrod) • PR – (Personel Recovery) – wchodzi w to m.in. CSAR – (Combat Search and Rescue), ewakuacja personelu z zagrożonych działaniami terenów, ambasad itp.;
Prowadzenie bojowych akcji ratowniczo-poszukiwawczych np. ewakuacja lotników zestrzelonych nad terytorium przeciwnika; • SR – (Special Reconnaissance) – Rozpoznanie specjalne. Jest to m.in. zdobywanie na terenie przeciwnika wszelkich informacji istotnych z militarnego punktu widzenia, począwszy od nastrojów społecznych po lokalizowanie zgrupowań wojsk przeciwnika. Oprócz tego żołnierze oceniają efekty działania własnych wojsk, a także zdobywają nowe typy uzbrojenia, dokumenty; • DA – (Direct Action) – Akcje bezpośrednie. Przygotowywanie zasadzek, zdobywanie, niszczenie wskazanych obiektów lub pojazdów przenoszących broń. Sabotaż na lotniskach i w portach przeciwnika. Likwidacja stanowisk dowodzenia, węzłów komunikacyjnych, łączności i energetycznych. Prowadzenie akcji dywersyjnych, paraliżujących poczynania przeciwnika (jest to m.in. minowanie terenu, powodowanie paniki); • MS – (Military Support) – Wsparcie militarne – szkolenie wojsk sojuszniczych podczas pokoju, a w szczególności polskich formacji. Doradztwo oraz wsparcie sojuszników w czasie kryzysu i wojny; • UW – (Unconventional Warfare) – Działania niekonwencjonalne – czyli m.in. przenikanie do okrążonych oddziałów. Prowadzenie walki partyzanckiej, działań przeciwdywersyjnych, działania nieregularne;