Geleneksel mikroservis mimarileri, deterministik kod dünyası için tasarlandı. Peki ya kodunuz her zaman aynı cevabı vermediğinde ne olur?
Yapay zeka modellerini (LLM) uygulamalarımıza entegre etmek kolaydır; ancak onları prodüksiyonda "canlı", "hızlı" ve "mantıklı" tutmak bir mühendislik sanatıdır. Bir API çağrısının 30 saniye sürebildiği veya maliyetlerin aniden fırladığı bir dünyada, klasik try-catch blokları ve standart mimari desenler yetersiz kalır.
Bu sunumda, "Resilient Microservices" kavramını AI çağı için yeniden tanımlıyor ve sisteminizi belirsizliğe (uncertainty) karşı koruyacak modern stratejileri inceliyoruz.
Sunum İçeriği / Key Takeaways:
• Paradigma Değişimi: Deterministik sistemlerden olasılıklı (probabilistic) sistemlere geçiş. • Gizli Tehlikeler: Latency tsunamileri, Token limitleri (HTTP 429) ve Halüsinasyon zincirleri. • Resilience Patterns 2.0: AI-Aware Circuit Breakers ve Fallback (B Planı) stratejileri. • Akıllı Optimizasyon: Semantic Caching ve Vektör Veritabanları ile maliyeti %80'e kadar düşürmek. • Observability: Sadece hızı değil, "cevap kalitesini" ölçmek.