sessie stond een vraag centraal die veel onderwijsorganisaties herkennen: hoe laat je een merk- en positioneringsstrategie écht werken in de praktijk? Aan de hand van de HAN, liet ik zien hoe een op zichzelf goede merkbelofte ("Open up new horizons") en een heldere inhoudelijke focus (slim, schoon, sociaal) tóch niet de samenhang opleverden die je zou verwachten. • De rode draad: positionering is geen communicatievraagstuk, maar een organisatievraagstuk. Een merk landt alleen wanneer het geknoopt is aan wat de organisatie écht drijft. Bij de HAN was de merkbelofte- die voortkwam uit onze kernwaarden en identiteit - nooit helemaal aan de uitvoeringsagenda geknoopt: gedurende meerdere instellingsplanperiodes werd ze geflankeerd door communicatiecampagnes die de organisatieagenda centraal stelden in plaats van de identiteitsontwikkeling.. • Tijdens de sessie legde ik drie keer een Mentimeter-vraag voor: aan het begin, in het midden en aan het slot. De zaal antwoordde dat hun positionering uit hun identiteit voortkomt, dat ze in de praktijk vooral hun huisstijl bewaken, en koos aan het eind eerder voor de hoopvolle dan voor de nuchtere conclusie. • En dáár zit wat mij het meest is bijgebleven — opmerkelijker dan mijn eigen verhaal. Mijn scherpste conclusie werd het minst gevolgd, en vooral: niet herkend als een eigen vraagstuk, maar gelezen als een kwestie van de HAN. Terwijl de zaal in diezelfde stemmingen precies het probleem blootlegde dat ik beschreef — en juist dat tegelijk toch niet wilde volgen!