Lubochni (obecnie Słowacja), zmarł 25.X.1889, pochowany w Trzyńcu. • Matka Teresa z domu Bieleny urodzona 7.X.1849 w Gombáš (obecnie Słowacja), zmarła 25.III.1915, pochowana w Trzyńcu.
4 klasowej szkoły ludowej jako czternastoletni rozpoczął pracę w hucie trzynieckiej. • Już 1890 roku stał się jednym z pierwszych organizatorów ruchu socjalistycznego (zarówno zawodowego jak politycznego) w Trzyńcu i najbliższej okolicy. • Mając lat dwadzieścia nawiązywał kontakty z przyjeżdżającymi na Śląsk działaczami socjalistycznymi z Krakowa Misiołkiem, Diamandem, Daszyńskim, Regerem. • 1907 r. został wybrany przewodniczącym grupy metalowców w Trzyńcu. • Wielkie zasługi położył wokół uruchomionego w listopadzie 1908 r. Domu Robotniczego w Trzyńcu. • Przez cały okres międzywojenny należał do najaktywniejszych działaczy Stowarzyszenia Polskich Robotników i Robotnic “SIŁA” w kole Trzyniec –Końska • Po rozgraniczeniu Śląska w 1920 r. powrócił do pracy w hucie trzynieckiej i stał się jednym z organizatorów Związku Zawodowego Metalowców w Trzyńcu oraz w powstałej w 1921 r. Polskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej w Czechosłowacji. • Nie stronił od działalności społecznej, należał do Macierzy Szkolnej, Kasy Oszczędnościowo- Pożyczkowej i Rodziny Opiekuńczej. • W czasie okupacji niemieckiej zdecydowanie zadeklarował się jako Polak a jego córka Elżbieta działała w ruchu oporu w formacjach Gwardii Ludowej PPR. Aresztowana w 1944 r. zginęła w obozie koncentracyjnym. • Zmarł 29 października 1946 r. i został pochowany na cmentarzu w Trzyńcu.
z domu Bieleny Po ukończeniu 6 klas szkoły ludowej w Trzyńcu rozpoczął naukę w hucie w zawodzie ślusarza. W trakcie nauki w wyniku wypadku stracił oko.
okręgu trzynieckim. • Mając 20 lat, został sekretarzem Kasy Chorych z siedzibą w Karniowie na Śląsku Opawskim. • tow. Pala Józef, Staniek Jan, Sekuła Józef i tow. Śliwka Jan, Kornuta Jan, Patnek, Kassik, Bajtek, Damowski i inni założyli pierwsze podwaliny pod Stowarzyszenie Domu Robotniczego, który miało wyznaczony cel: stworzyć dach nad głową dla robotników trzynieckich. • Ustanowienie sekretariatu partyjnego w Trzyńcu w roku 1904, gdzie na sekretarza powołano tow. Emanuela Chobota, pchnęło pracę około budowy Domu Robotniczego naprzód i już w roku 1906 zakupiono miejsce budowlane w Trzyńcu za cenę 4600 K, na które zaledwie zapłacono 1000 K zadatku, resztę ceny kupna musiano na żądanie sprzedającego na tym placu budowlanym zaintabulować, aż nareszcie przystąpiono do budowy i 15 listopada 1908 został Dom Robotniczy oddany do użytku robotnikom.
w Trzyńcu mieści następujące sale: lokale restauracyjne, dwie wielkie sale szynkowe, kuchnię restauracyjną oraz mieszkanie dla gospodarza i lokale sklepowe dla spółki spożywczej w parterze, zaś w pierwszym piętrze jedną dużą i jedną małą salę na zgromadzenia, przedstawienia i zabawy, oraz pięć lokali na biura i pomieszkanie, oprócz tego duży ogród restauracyjny z kręgielnią i werandą dla zabaw i występów gimnastycznych, zaś w sali jest umieszczona obszerna scena teatralna na przedstawienia teatralne, która jest połączona osobnym wejściem z korytarza, zaś oświetlenie elektryczne dostarcza huta trzyniecka za pośrednictwem gminy. • Wyszynk piwa, wina itp., herbaty, kawy jest ograniczony dla członków Stowarzyszenia Domu Robotniczego, zaś członkami pełnoprawnymi są członkowie, którzy złożyli 200 Kcz na obligację, czyli udział, wspierającymi, którzy zapłacą jednoroczną wkładkę przynajmniej jedną Kcz. • Powyższe robotnicze domy, budynki i realności przedstawiają dobitnie współpracę towarzyszy za rozszerzeniem instytucji robotniczych, które spełniają swe zadanie wyłącznie w interesie klasy pracującej w Trzyńcu.
Początku pracy oświatowej wśród młodzieży robotniczej w Trzyńcu należy szukać w grupie miejscowej Związku Metalowców, która zapoczątkowała pracę wśród młodych w tzw. ,,Kółku amatorskim”, które zyskało sobie odrazu odpowiedni rozgłos. i sympadę wśród robotników. • 25 lutego 1912 odbyło się pierwsze Walne Zgromadzenie, i wówczas też powstało, Koło ,,Siły”. Koło istnieje do dnia dzisiejszego, przechodząc różne fazy rozwoju. • Najstarszą jest sekcja teatralna, ponieważ początki jej działalności sięgają wspomnianego na początku ,,Kółka arnatorskiego” Zw. Metalowców • Najczynniejszą jest sekcja muzyczna, posiadająca dobrze zgrany zespół, znany wszystkimi ze swych występów nie tylko w miejscu, lecz ma całym Śląsku. Posiada bogaty sprzęt muzyczny i potrzebną ilość nut. • Koło trzynieckie założyło też jedno z pierwszych sekcję turystyczną, która w ostatnim czasie usamodzielniła się pod nazwą: ,,Towarzystwo Schroniska Turystycznego”; Sekcja turystyczna posiada trzymorgową parcelę na Goduli i czyni przygotowania do wybudowania schroniska. • Sekcja gimnastyczna się przeżyła i zrobiła miejsce sekcji sportowej. Znany szeroko KS. ,,Siła” Trzyniec posiada trzy jedenastki graczy i zajmuje jedno z czołowych miejsc w Cieszyńskiej; Żupie Footballowej
założeniu Robotniczej Spółdzielni Spożywców w Trzyńcu i został wybrany pierwszym przewodniczącym jej zarządu • W nowowybudowanym Domu Robotniczym umieszczono sklep Spółki Spożywczej wraz z magazynami, • Ujemnie wpłynęła na gospodarkę Stowarzyszenia sytuacja pieniężna w państwie tuż pod koniec wojny i bezpośrednio po niej. Stowarzyszenie Dom Robotniczy chcąc uniknąć, by członkowie Spółki Spożywczej utracili swoje udziały, udzieliło Centralnemu Stowarzyszeniu Spożywczemu w Łazach pomocy w wysokości 400 000 Kć • Trudności te udało się przy pomocy wzorowo prowadzonej gospodarki przezwyciężyć tak, że nawet nie odbiły się wyraźniej na działalności Stowarzyszenia.
Śląska Cieszyńskiego • rozwinął wszechstronną działalność publiczną. • Współdziałał z socjalistycznym ruchem młodzieżowym ujętym w r. 1908 w ramy organizacji Stowarzyszenie Polskich Robotników i Robotnic „Siła”. • Uczestniczył w założeniu Robotniczej Spółdzielni Spożywców w Trzyńcu i został wybrany pierwszym przewodniczącym jej zarządu. • Równocześnie nie zaniedbywał samokształcenia, a jako korespondent terenowy a później wydawca współpracował z „Robotnikiem Śląskim” i krakowskim „Naprzodem”
powstałej w 1921 r. Polskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej (PSPR) w Czechosłowacji i zajmował w niej stanowiska kierownicze, zarówno w okręgu trzynieckim, jak i w Zarządzie Głównym i jego egzekutywie. • Równocześnie przez cały okres międzywojenny działał w samorządzie w mocno rozbudowanej na Zaolziu polskiej spółdzielczości robotniczej, zorganizowanej w ramach Centralnego Stowarzyszenia dla Śląska w Łazach (CSŁ). Zajmował stanowiska sekretarza lub zastępcy przewodniczącego Rady Nadzorczej, a w r. 1935 wszedł w skład zarządu • . Rozwijał ożywioną działalność w Związku Zawodowym Metalowców, był działaczem Polskiego Stowarzyszenia Oświatowo-Gimnastycznego „Siła”, członkiem Zarządu Głównego Macierzy Szkolnej, Rodziny Opiekuńczej oraz Towarzystwa Turystycznego „Beskid Śląski” • . Angażował się również w samorządzie terytorialnym jako długoletni członek zastępstwa gminnego, pierwszy wiceburmistrz Trzyńca z ramienia PSPR. Jego staraniem została otwarta pierwsza szkoła wyznaniowa w Trzyńcu. • Uprawiał publicystykę w miejscowej prasie robotniczej oraz w różnych wydawnictwach okolicznościowych. • Po przyłączeniu w 1938 r. Zaolzia do Polski wszedł w skład Rady Naczelnej Polskich Organizacji Robotników Śląska Zaolziańskiego, reprezentując w niej spółdzielnie robotnicze. Po narzuceniu w CSŁ przez władze sanacyjne rządów komisarycznych opracował wspólnie z F. Goetzem i J. Michejdą rezolucję w tej sprawie i wszedł w skład delegacji, która w sprawie rozwiązania samorządu CSŁ interweniowała u wojewody śląskiego M. Grażyńskiego. • Na Kongresie Robotniczego Towarzystwa Turystycznego w 1939 r. w Trzyńcu został wybrany członkiem zarządu krajowego tej organizacji. • Po połączeniu w V 1939 r. PSPR z Polską Partią Socjalistyczną (PPS) został wybrany przewodniczącym Okręgowego Komitetu Obwodowego (OKR PPS) w Cieszynie, który objął swym zasięgiem powiaty: cieszyński, bielski i Zaolzie
robotniczej, zorganizowanej w ramach Centralnego Stowarzyszenia dla Śląska w Łazach (CSŁ) Pracownicy kancelarii Centralnego Stowarzyszenia Spożywców dla Śląska (1925 r.)
Niemcy, już w pierwszych miesiącach okupacji z grupą najbliższych działaczy OKR PPS włączył się do powstałego na Śląsku Cieszyńskim ruchu oporu, kontaktując się z głównymi organizatorami Gwardii Ludowej Polskiej Partii Socjalistycznej (GL PPS) na Śląsku: Romanem Motyką, Franciszkiem Ziółkiewiczem, Romanem Stachoniem. • Od połowy 1941 r. należał do kierownictwa Zaolziańskiego Komitetu Robotniczego. Był jednym z głównych organizatorów zebrania aktywu socjalistycznego ruchu oporu całego Śląska Cieszyńskiego, który odbył się wiosną 1941 r. w Nydku. Uczestniczyło w nim ok. 40 osób. Po tym zebraniu ustalono komendantów GL w poszczególnych okręgach. K. został komendantem okręgu trzynieckiego. • Aresztowany 19 VII 1944 r. w Trzyńcu, był więziony w Cieszynie, w Katowicach, następnie przewieziony do Bloku X obozu koncentracyjnego w Auschwitz- Birkenau. 5 I 1945 r. sąd doraźny skazał K. na karę śmierci. Wyrok, zgodnie ze zwyczajami w Bloku X wykonano prawdopodobnie w tym samym dniu.
Kornucie • za życzliwe rady i przekazanie zdjęć • oraz Panu mgr Marianowi Steffkowi za konsultacje oraz adjustację tekstów i zdjęć. • Opracował Dr inż. Stanislaw Gawlik • Wrzesień. 2020
.png){kind=avatar}
satai
kohlerjohannes
yukako_nakano
takehaya
shunk031
gpeyre
hellosct1
rikkabotan7
nnchiba
rfujii
shibuiwilliam
rocio
kevinliebholz
codingconduct
thekraken
tammyeverts
keithpitt
denniskardys
aleyda
akademiya2063
pauljervisheath
michielstock
maltzj
