θα ςόμαινε περιςςϐτερη αυτονομύα για τισ ελληνικϋσ πϐλεισ. Οι ελπύδεσ διαψεϑδονται καθώσ οι Σπαρτιϊτεσ επεμβαύνουν ςτα εςωτερικϊ των ελληνικών πϐλεων επιβϊλλοντασ ολιγαρχικϊ πολιτεϑματα, εγκαθιςτώντασ ςπαρτιατικϋσ φρουρϋσ και απαιτώντασ την καταβολό νϋων φϐρων. Αθόνα επιβολό ενϐσ ςκληρϐτατου καθεςτώτοσ: «Τριϊκοντα Τϑραννοι». Το καθεςτώσ αντϋχει λύγουσ μόνεσ, ανατρϋπεται το 403 π.Χ. απϐ το Θραςϑβουλο και η αθηναώκό δημοκρατύα αποκαθύςταται.
και τρύτη φϊςη του πελοποννηςιακοϑ πολϋμου, χρηματοδοτώντασ τουσ Σπαρτιϊτεσ. Ο Κϑροσ, ςατρϊπησ τησ Μικρϊσ Αςύασ διεκδικεύ απϐ τον αδελφϐ του Αρταξϋρξη τον περςικϐ θρϐνο. Στο ςτρατϐ του Κϑρου, ςυμμετϋχουν και 13.000 Έλληνεσ, ϐμωσ ο θϊνατοσ του Κϑρου οδηγεύ την εκςτρατεύα ςε ναυϊγιο. Μετϊ τη λόξη τησ εκςτρατεύασ οι Πϋρςεσ ζητοϑν την υποταγό των Ιωνικών πϐλεων ςτην Περςύα. Οι Σπαρτιϊτεσ εκςτρατεϑουν εναντύον τησ Περςύασ με επικεφαλόσ το βαςιλιϊ Αγηςύλαο (395 π.Χ.).
Θόβα, ώςτε να ςυναςπιςτοϑν εναντύον τησ Σπϊρτησ και ο Αγηςύλαοσ υποχρεώνεται να επιςτρϋψει ςτην Ελλϊδα. Μϊχη τησ Κορώνειασ (394 π.Χ.) Η Σπϊρτη νικϊ τον αντιςπαρτιατικϐ ςυναςπιςμϐ. Ναυμαχύα τησ Κνύδου (394 π.Χ.) Ο αθηναώκϐσ ςτϐλοσ ςυντρύβει το ςπαρτιατικϐ. Μετϊ τη λόξη τησ ναυμαχύασ χτύζονται ξανϊ τα τεύχη των Αθηνών.
ετοιμϐτητα για δεκαετύεσ. Με την παρϋμβαςη των Περςών, αποφαςύζεται η υπογραφό ςυνθόκησ ειρόνησ το 386 π.Χ. Ονομϊςτηκε «Ανταλκύδειοσ Ειρόνη». Αρνητικϐ ςτοιχεύο ϐτι οι Πϋρςεσ ουςιαςτικϊ αποφαςύζουν για την επύλυςη των διαφορών ανϊμεςα ςτισ ελληνικϋσ πϐλεισ. 378 π.Χ.: ιδρϑεται η Β’ Αθηναώκό Συμμαχύα, με τη ςυμμετοχό πολλών ελληνικών νηςιωτικών πϐλεων.
παρόγγειλε να παρουςιαςτοϑν ϐςοι όθελαν να ακοϑςουν τουσ ϐρουσ τησ ειρόνησ που ςτϋλνει ο βαςιλιϊσ, ϐλοι παρουςιϊςτηκαν αμϋςωσ. Αφοϑ ςυγκεντρώθηκαν, ο Τιρύβαζοσ τουσ ϋδειξε τισ ςφραγύδεσ του βαςιλιϊ και διϊβαςε ϐςα όταν γραμμϋνα. Το περιεχϐμενο όταν το εξόσ: «ο βαςιλιϊσ Αρταξϋρξησ νομύζει ϐτι εύναι δύκαιο οι πϐλεισ τησ Αςύασ να ανόκουν ς’ εκεύνον και απϐ τα νηςιϊ οι Κλαζομενϋσ και η Κϑπροσ. Οι ϊλλεσ ελληνικϋσ πϐλεισ, μεγϊλεσ και μικρϋσ, να εύναι αυτϐνομεσ, εκτϐσ απϐ τη Λόμνο, την Ίμβρο και τη Σκϑρο. Τοϑτεσ να ανόκουν ςτουσ Αθηναύουσ, ϐπωσ και παλιϊ. Όποιοι δεν δεχτοϑν την ειρόνη αυτό, εγώ θα τουσ πολεμόςω μαζύ με κεύνουσ που τη δϋχονται και κατϊ ξηρϊ και κατϊ θϊλαςςα με πλούα και με χρόματα.» Ξενοφών, Ελληνικϊ, Ε, Ι, 30-31
ςϑμμαχοσ τησ Σπϊρτησ. Μετϊ την Ανταλκύδειο Ειρόνη, η Θόβα ακμϊζει και ιςχυροποιεύ τη θϋςη τησ ςτον ελληνικϐ κϐςμο. Το 379 π.Χ. οι Θηβαύοι ανατρϋπουν το ολιγαρχικϐ πολύτευμα που εύχαν επιβϊλει οι Σπαρτιϊτεσ και εγκαθιδρϑουν δημοκρατικϐ πολύτευμα. Δϑο λαμπρϋσ προςωπικϐτητεσ οδηγοϑν τη Θόβα ςτην ακμό τησ: ο Πελοπύδασ και ο Επαμεινώνδασ.