Θεό. • Θυμούνταν και διηγούνταν τη ζωή και τα θαύματα του Χριστού. • Έτρωγαν σε κοινά τραπέζια, τις «Αγάπες» και τελούσαν το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. • Μοιραζόντουσαν μεταξύ τους ότι είχε ο καθένας. Έκαναν πράξη τον λόγο του Χριστού στους μαθητές του στον Μυστικό Δείπνο να συγκεντρώνονται στο όνομά του και να κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα του:
μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. • Οι χριστιανοί συναθροίζονταν κρυφά από τους ειδωλολάτρες σε σπήλαια και κατακόμβες. • Εκεί έθαβαν και τους αγίους μάρτυρες, πάνω στους τάφους των οποίων τελούνταν συχνά το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
σταθερό κείμενο για τις ευχές της Θείας Ευχαριστίας. • Οι λειτουργοί (ιερείς) με ελεύθερη έμπνευση έλεγαν προσευχές πριν να κοινωνήσουν οι πιστοί. • Με την πάροδο των χρόνων δημιουργήθηκαν οι πρώτες ευχές για το μυστήριο. • Μετά το τέλος των διωγμών καταγράφηκαν οι προφορικές παραδόσεις. • Δημιουργήθηκαν τα πρώτα γραπτά κείμενα λειτουργιών (Λειτουργία αγίου Ιακώβου, αγίου Μάρκου κ.ά.).
Πατέρες και διδάσκαλοι γράφουν συγγράμματα και ευχές. • Τα έργα αυτά διαμορφώθηκαν σε καινούριες λειτουργίες με το όνομά τους. • Αυτές οι λειτουργίες με μικρές προσθέσεις και αφαιρέσεις τελούνται μέχρι σήμερα (Λειτουργία αγίου Βασιλείου, Λειτουργία αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου κ.ά.).
στην οποία παρέδωσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας στους μαθητές στον Μυστικό Δείπνο. • Ελληνικά, γλώσσα που γράφτηκαν οι Λειτουργίες των Πατέρων της Εκκλησίας. • Ακολούθησαν μεταφράσεις της Θείας Ευχαριστίας στα λατινικά, στις σλαβικές γλώσσες, στις σύγχρονες ευρωπαϊκές γλώσσες και μέσω της ιεραποστολής, στις αφρικανικές και ασιατικές γλώσσες. Εξέλιξη της γλώσσας του μυστηρίου των Θείων Ευχαριστιών: