ladaniva.pdf

Transcript

1. DE CORRESPONDENT Een Lada Niva in een land zonder garanties THALIA VERKADE IN MOSKOU D e winkelgarantie op onze nieuwe waterkoker (40 euro, gemaakt in China, gekocht in Mos- kou) bedroeg twee weken. Na zes weken brandde het verwarmingselement door. Wat te doen? Een nieuwe kopen – en dan? Zes weken later weer een? Uiteindelijk kwam er een Chinese koker uit Nederland met een jaar garantie. Een mal idee, want hoe maak je daar gebruik van over zo’n afstand? Toen daagde het besef: dat maakt helemaal niets uit. Garantie is meer dan een inruilmogelijkheid. Het dwingt fabrikanten tot het leveren van degelijke spullen. Het zorgt voor een aan zekerheid grenzende waarschijnlijk- heid dat een aankoop werkt voor de duur van de garantie. Op deze ontdekking volgde een kleine ode aan Europa, met zijn Brusselse ambtenaren die behendig de consumenten- belangen beschermen en daarmee ook het milieu. Wat er in Moskou gebeurt als je wél garantie hebt, werd dui- delijk na de aanschaf van een paar rode regenlaarzen van dertig euro, ook uit China. Garantietermijn: een week. Ge- lukkig begaf de linkerlaars het direct. Nu zou ik tenminste mijn geld terugkrijgen. Op een formulier vulde ik adres- en paspoortgegevens in en beschreef het gebrek (‘voetbed ter hoogte van hiel losgescheurd tijdens eerste wandeling’). De verkoopster legde uit dat een inspecteur zou langsko- men om te bepalen of de schuld bij de fabriek lag of bij mij. Toen ik een week later belde voor de uitslag, meldde ze op- gewonden dat ik aan de garantievoorwaarden had voldaan. Ik kreeg mijn geld terug en kocht elders laarzen made in Psko v. Ze zijn sterk, comfortabel en mooi. Nu is het idee gerezen een auto te kopen. Een ‘vad e r - landse’, die door ijs en blubber kan. Bijna werd het een busje uit de Oeljanovsk Autofabriek UA Z . Even charmant als de oude Volkswagenbus heeft dit legervoer- tuig vierwielaandrijving en kost vier keer zo weinig als een ‘b u i te n l a n d s ’ equivalent. Zijn koosnaam is B oechanka, wat ‘loofje brood’ betekent maar ook associaties oproept met het woord voor zuipen. Op de site van de Boechanka-fanclub gaat het vooral over reparaties, die voortdurend nodig zijn maar eenvoudig zelf zijn uit te voeren. Verder staan er aankooptips. „Je rijdt naar Oeljanovsk, trekt 2-3 dagen uit, telefoonnummers van dealers staan in elke plaatselijke krant, bellen, prijzen ver- gelijken, komen kijken, nog eens kijken, en ALLES controle- re n”, legt iemand uit. „De eerste 50-70 kilometer”, schrijft een ander, „zoemde het dashboard enorm, waarschijnlijk was het de snelheidsmeter, maar daarna werd het stil.” Vier op de vijf keer, zo blijkt uit de verslagen, ontbreekt de thermostaat. Sowieso zijn de moeren nog niet aangedraaid. Ook goed om te weten: na tweeduizend kilometer zijn de schokdempers op. Vanwege alle onzekerheden koop je beter een tweede- handsje dat al door de kinderziektes heen is, concluderen sommigen. „Mijn grootste klacht betreft de kwaliteit van de lak. De grondverf ontbrak”, schrijft een echte pechvogel. Nadeel van de B oechanka is de bordkartonnen carrosserie. Bij een frontale botsing, die moeilijk lijkt te vermijden om- dat het stuur nauwelijks om te gooien valt, is er grote kans op verlies van benen, aangezien die direct tegen de voor- bumper aanzitten. Dus wordt het toch een Lada Niva, ook een terreinwagen. Waarschijnlijk een nieuwe, omdat iedereen de kilometer- teller terugdraait en je in dit geval tweedehands dus juist weer geen idee hebt wat je koopt. Het is het merk waarin president Poetin een paar jaar gele- den de blits maakte op een nieuwe Siberische snelweg. Daar reed hij in zijn gele Lada Kalina. Met daarachter op enige afstand een gele reserve Lada Kalina. Daarna volgde nog een oplegger met een reserve-reserve-Kalina. Dat is nog eens garantie. Bij een f rontale botsing, is er grote kans op verlies van beide benen