eiga Jakuza w japońskim kinie – rys historyczny: Feudalni jakuzowie w kinie lat 20. i 30. Jakuza w kinie powojennym Feudalni jakuzowie w kinie lat 50. i 60. Wytwórnia Tōei i ninkyō eiga w latach 60. Jakuza w kinie Nikkatsu Akushon w latach 60. Jitsuroku eiga i demitologizacja jakuzy w latach 70. Jakuza w kinie seksploatacji lat 70. Jakuza w kinie współczesnym
yakko – organizacje samopomocowe chroniące zwykłych ludzi przez bandami zdegenerowanych samurajów (kabukimono). Kyōkaku – „rycerze miast”. Obrona słabszych i przestrzeganie kodeksu postępowania, nakazującego m.in.: śmiałą reakcję na niesprawiedliwość posłuszeństwo przywódcy, trzymanie się na uboczu życia społecznego, nienapastowanie ludzi, którzy z własnej woli nie weszli w konszachty ze światme przestępczym.
Mark Schilling stwierdza, że jest to kraina boomu (būmu) – nagłej eksplozji krótkotrwałej mody. Rzeczy nowe, inne, lub po prostu dziwaczne nagle stają się powszechną obsesją i równie szybko odchodzi z łask, będąc kolejną ofiarą nadmiernej eksploatacji przez media. Cykl to grupa filmów gatunkowych, cieszących się w danym okresie dużą popularnością i siłą oddziaływania. Początek cyklu jest związany z sytuacją, jaka następuje po pojawieniu się filmu, który odniósł duży sukces. Zazwyczaj w ślad za nim, jak grzyby po deszczu, mnożą się liczni naśladowcy i imitacje.
gangu i trafia do więzienia. Bohater opuszcza więzienie. Bohater jest świadkiem upadku swojego gangu w czasie jego pobytu w więzieniu. Bohater odnajduje swą dawną kobietę lub spotyka nową. Bohater staje przed nowym problemem: Bohater rusza w pojedynkę lub z niewielką grupą lojalnych ludzi do walki z wrogim gangiem. Bohater ponownie trafia do więzienia lub ginie. • Agresja ze strony silniejszego gangu. • Zdrada ze strony dawnych towarzyszy.
Jirokichi Nakamura (1797-1831) Pseudonim: Nezumi Kozō (chłopiec-szczur) Bohater opowieści i pieśni ludowych, spektakli teatralnych i powieści. Aresztowany w 1831 roku przyznał się do kradzieży w ciągu 15 lat ponad 30 tys. ryō z ponad 100 samurajskich posiadłości.
jest córką samuraja, którego wasala niegdyś okradł – ojciec dziewczyny zobowiązał się do spłaty długi i wyruszył do Osaki, gdzie stracił pieniądze w jaskiniach hazardu i zachorował.
cesarz Hirohito w 1945 roku Amerykańska okupacja Japonii (1945-1952) Cenzura preprodukcyjna i postprodukcyjna. System zaleceń i zakazów: Zalecenie promowania demokracji Zakaz treści militarystycznych i nacjonalistycznych Zakaz wychwalania wartości feudalistycznych Niemal kompletny zanik filmów jidai-geki. W kinie powojennym współcześni jakuzowie ukazywani są jako – negatywny – element powojennej rzeczywistości.
niskobudżetowe. Dominacja produkcji jidai-geki. Oferta typu block booking: 104 filmy na rok. Krótkie filmy: zwykle od 70 do 90 min. Formuły i serie: sprawna i tania produkcja.
(1966) Wskutek zobowiązań z tytułu noclegu i gościnności Tokijirō bierze udział w ataku na jakuzę i zabija go na prośbę goszczącego go oyabuna. Ze względu na uczucie współczucia Tokijirō odmawia zabicia żony i syna jakuzy i podejmuje się opieki nad nimi. Konflikt giri – ninjō
na Tokijirō i jego przyjacielu udział w ataku na przeciwników w zamian za gościnę, Tokijirō odmawia, lecz jego przyjaciel rusza do walki w pojedynkę i ginie.
się za zabójstwo swego oyabuna. Chūtarō nakłania go, by porzucił życie jakuzy i wrócił do domu do rodziny. Fundamentalny konflikt w kwestii nakazu giri.
Zmiany demograficzne w obrębie japońskiej widowni kinowej: • drastyczne zmniejszenie się udziału kobiet w widowni (zanik kobiecych gatunków) • dominującym segmentem widowni stali się młodzi mężczyźni (profilowanie repertuaru) • charakter produkcji skierowanych do młodych mężczyzn: przemoc i/lub seks. • 1953 – pojawienie się telewizji w Japonii • 1965 – odbiorniki telewizyjne posiada ok. 60% gospodarstw domowych • 1968 – odbiorniki telewizyjne posiada ok. 85% gospodarstw domowych • 1970 – odbiorniki telewizyjne posiada ok. 95% gospodarstw domowych Gwałtowna ekspansja telewizji w latach 60. XX wieku: 1958 1960 1969 12 8 3 Liczba odwiedzin w kinach w mln. jenów i per capita 1958 1963 1965 1975 1,127 511 373 170 Liczba kin w Japonii 1958 1963 1965 1975 6,865 5,696 4,659 2,443
1973, Teruo Ishii Akcja zwykle osadzona w epokach Meiji, Taishō i początkowym okresie Shōwa, rzadziej w okresie powojennym i czasach współczesnych. Bohater to stoicki, tradycyjny, honorowy jakuza, wyznający zasady kodeksu jingi. Mitologizacja tradycyjnej jakuzy. Nieskażona relacja oyabun-kobun. Bohater i jego gang nie mieszają się do spraw uczciwych ludzi i nie angażują się w interesy niezgodne z tradycją jakuzy (np. narkotyki). Często: konflikt giri-ninjō, w którym bohater wybiera postępowanie zgodnie z nakazem giri. Bohater należy do małego gangu, który mierzy się z większym, zwykle bardziej nowoczesnym i zdemoralizowanym gangiem.
jak na film gatunkowy skierowany do szerokiego grona odbiorców. Mnogość wątków, postaci i zależności między nimi – dziedzictwo literackiego pierwowzoru.
Akushon – Action Mokokuseki Akushon – filmy akcji bez narodowości W skrajnych przypadkach: akcja w umownej przestrzeni, ni to japońskiej, ni to zachodniej.
tatakai) 1973, Kinji Fukasaku Tōei „Autentyczne” filmy o jakuzach (tradycja jitsuroku). Fabuły często tworzone na podstawie materiałów wspomnieniowych i dziennikarskich. Akcja osadzona w czasach współczesnych widzowi, lub w okresie powojennym. Demitologizacja obrazu jakuzy. Jakuzowie jako postaci brutalne i bezwzględne. Podkreślanie braku lojalności w świecie jakuzy i iluzoryczności relacji oyabun-kobun. Główny temat: machinacje jakuzów, walka o wpływy, wojny gangów. Często zawiłe intrygi (mnogość postaci, wątków). Brak lub marginalne znaczenie konfliktu giri-ninjō.
Konkurencja w walce o młodych widzów ze strony pinku eiga. 1958 1960 1969 12 8 3 Liczba odwiedzin w kinach w mln. jenów i per capita 1958 1963 1965 1975 1,127 511 373 170 Nikkatsu przestawia się na produkcję roman poruno. Tōei podkręca śrubę przemocy i erotyki Reakcja branży na przełomie lat 60. i 70.:
i idea V-Cinema: Filmy realizowane bezpośrednio na rynek wideo, których nie chciałoby się oglądać na przyśpieszeniu. Większość klientów wypożyczalni stanowili mężczyźni (70% w 1993 roku), przeważnie młodzi, i to pod nich profilowana była produkcja V-Cinema. Trzon produkcji V-Cinema: filmy akcji, filmy gangsterskie, w mniejszym stopniu komedie i filmy erotyczne (plus wszelkie możliwe kombinacje). Niskie budżety (ok. 500 tys. dolarów) i duża swoboda twórcza.