sposób oczywisty jest sprzeczne, a mimo tego może być prawdziwe. -‐ mogą mieć postać językową lub obrazową (np. obrazy Eschera), -‐ osobna kategoria: paradoksy logiczne (zdania autoreferencjalne, wewnętrznie sprzeczne, błędne koło lub regres w nieskończoność), mogą zawierać pół-‐prawdy i fałsz, -‐ paradoksy w teoriach: mniej lub bardziej wyraźna sprzeczność reguł lub zasad, -‐ potocznie: nieoczekiwane kontrastujące sformułowania w rodzaju „jest paradoksem, że stanie bardziej męczy niż chodzenie”; „To zdanie jest fałszywe.”
(WYBRAĆ TAK, BY BYŁO INACZEJ, NIŻ ONA PRZEWIDUJE) • NAJLEPSZEGO POD WZGLĘDEM UŻYTECZNOŚCI WYBORU? (WYBRAĆ TAK, BY MIEĆ JAK NAJWIĘCEJ PIENIĘDZY) WYBRAĆ JEDNO CZY DWA PUDEŁKA?
WYBIERZ [B1 + B2]: skoro [Ω] już przewidziała, co wybiorę, to wiadomo, że w [B2] jest $1 mln albo go nie ma – sprawa jest przesądzona i fakt mojego wybierania nie zmieni tego, co jest w środku, gdyż [Ω] musiała przewidywać moje działania wcześniej. Jeśli $1 mln już jest w [B2] i wezmę [B1 + B2], to będę miał $1 001 000. Jeśli [B2] jest pełne i wezmę tylko [B2], to będę miał tylko $1 mln. Jeśli zaś [B2] jest puste i wybiorę [B1 + B2], to na pewno będę miał $1 000, które widać w pudełku. Gdybym wybrał samo [B2], pozostanę z niczym. A więc powinienem wybrać oba pudełka, bo nawet jeśli w [B2] nic nie ma, to i tak będę miał $1 000. W najlepszym wypadku będę miał $1 001 000. Skoro można mieć o $1 000, to czemu się ograniczać?
WYBIERZ [B2]: [Ω] na pewno przewidziała, że będę chciał wybrać [B1 + B2], a więc na pewno pozostawiła puste[B2]. Ilekroć ktoś chciałby mieć więcej pieniędzy wybierając [B1 + B2], tylekroć na pewno trafiałby na [B2] puste. Jeśli będę chciał wybrać samo [B2], to [Ω] na pewno to przewidziała i umieściła w [B2] milion dolarów. A więc na pewno lepiej wybrać samo [B2], bo wtedy będę miał $1 mln zamiast $1 000.
filozofii i matematyki (wykorzystująca metody matematyczne), zajmuje się badaniem optymalnego zachowania (optymalnych decyzji) w przypadku konfliktu interesów między podmiotami działania (graczami), • Pochodzi z badania gier hazardowych, ma zastosowania np. ekonomii, biologii i AI, • Największe wpływy – w ekonomii (koncepcja racjonalności ograniczonej / bounded rationality / Herberta Simona), • Nie należy jej mylić z TEORIĄ DECYZJI, która bada warunki optymalnego podejmowania decyzji (w warunkach pewności, niepewności i ryzyka) bez uwzględnienia współzależności społecznej między graczami (konfliktu interesów) i nie zawsze ma charakter normatywny; teoria gier to teoria decyzji, w których bierzemy pod uwagę interakcje z innym graczem (innymi graczami), • Gry opisuje się za pomocą tzw. macierzy wypłat, która ilustruje rezultaty strategii graczy: jest to kombinacja wszystkich możliwych strategii graczy.
kryterium ścisłej dominacji: dana strategia jest ściśle dominująca dla danego gracza, jeśli jest najkorzystniejszą odpowiedzią na wszystkie możliwe strategie jego przeciwnika. • racjonalny gracz powinien wybierać strategie dominujące. zgodnie z tą zasadą powinienem wybrać [B1 + B2]. • jednak zgodnie z twierdzeniem Nasha…
gra o sumie niezerowej ma przynajmniej jedną równowagę. CO TO ZNACZY? • strategie obu graczy są optymalne (oparte o kryterium dominacji), co powoduje, że żaden z graczy nie ma powodów zmieniać strategii, • kolejne powtórzenia gry ustalają równowagę; John Forbes Nash (ur. 1928)
kryterium ścisłej dominacji: dana strategia jest ściśle dominująca dla danego gracza, jeśli jest najkorzystniejszą odpowiedzią na wszystkie możliwe strategie jego przeciwnika. • racjonalny gracz powinien wybierać strategie dominujące. zgodnie z tą zasadą powinienem wybrać [B1 + B2]. • Jednak zgodnie z twierdzeniem Nasha… …skoro powinieneś zawsze wybierać [B1 + B2], to [Ω] zawsze będzie przewidywać twój wybór, a więc ustali się równowaga, w której dostajesz $1 000. WARIANT [i] OZNACZA PRZEGRANĄ?
wartość oczekiwana (expected utility -‐ EU): użyteczność oczekiwana danego działania to suma użyteczności jego możliwych (wykluczających się) wyników, mierzonych prawdopodobieństwem ich wystąpienia: gdzie (A) jest działaniem, Pr – prawdopodobieństwem, U oznacza funkcję użyteczności, zaś (O1 , O2 ,…, On ) -‐ możliwe wyniki (A) A więc…
• Jeśli przyjmiemy, że [Ω] przewiduje prawidłowo – dajmy na to, np. w 95% przypadków, to wartości oczekiwane wyglądają następująco: [i] wariant: 0,95 ·∙ 1 000 + 0,05 ·∙ 1 001 000 = 950 + 50050 = 51 000 [ii] wariant: 0,05 ·∙ 0 + 0,95 ·∙ 1 000 000 = 950 000 • Jest jasne, że kierując się zasadą EU, powinienem wybrać tylko [B2] Zatem z perspektywy teorii gier: PN nie istnieje? (należy zawsze wybierać jedno pudełko)
interpretacja jest trafna i paradoks nie istnieje, to dlaczego pojawia się rozbieżność reakcji na historię o dwóch pudełkach? • postulat EU jest wyrażany przez prawdopodobieństwo bezwarunkowe, a więc niezależnie od działań graczy • należy podać EU w postaci zrelatywizowanej do działań
na podstawie świadectw (evidentially expected utility -‐ EEU): użyteczność oczekiwana danego działania to suma użyteczności jego możliwych (wykluczających się) wyników, mierzonych prawdopodobieństwem ich wystąpienia w kombinacji z danym możliwym działaniem: gdzie (O1 /A, O2 /A,…, On /A) są kombinacjami wyników i działań EEU jest doprecyzowaniem EU ale jeszcze nie jej korektą (również nakazuje wybierać wariant [ii]) TEORIA DECYZJI OPARTA NA ŚWIADECTWACH (EDT)
– powinienem podejmować tylko takie decyzje, których efekty przynoszą mi sukces (maksymalizacja użyteczności) (Nozick), • PRZYCZYNOWA TEORIA DECYZJI (CDT) mówi – powinienem podejmować tylko takie decyzje, które dają ogólnie pozytywny wynik jako rezultat moich działań w świecie (Lewis, Gibbard), czym się różni CDT od EDT? ―również rozpatruje prawdopodobieństwo wyników względem działań warunkowo, ―jednak proponuje patrzeć na EU pod kątem maksymalizacji tylko wtedy, gdy zachodzi związek przyczynowy między działaniem a prawdopodobieństwem określonego wyniku, ―w PN nie ma takiego związku (w A i Oi ), a więc ―EDT nakazuje strategię [ii], zaś CDT – strategię [i]
skłonnością genetyczną do ciężkiej choroby a decyzją o wyborze określonej kariery zachodzi zależność statystyczna, ale nie zachodzi związek przyczynowy. ―zgodnie z EDT: Zbigniew powinien unikać wyboru tej kariery, ponieważ takie działanie podnosiłoby prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkiej choroby. ―zgodnie z CDT: Zbigniew nie powinien postępować z podstawową zasadą EDT, a więc nie powinien maksymalizować EU wtedy, gdy nie zachodzi związek przyczynowy między jego działaniem a możliwym wynikiem • W niektórych przypadkach decyzyjnych wypełnianie standardów EDT (tj. maksymalizowanie użyteczności bez względu na związki przyczynowe działań i możliwych rezultatów) prowadzi do decyzji irracjonalnych Robert Nozick, The Nature of Rationality, s. 46.
powinna być również trafna dla sytuacji, w których w [B1] jest znacznie więcej pieniędzy, niż $1000. Zgodnie z rachunkiem prawdopodobieństwa, również wtedy, gdy znajdują się w nim kwoty bliskie $1 mln. • Podobnie dla strategii [i]: jeśli byłaby trafna, to wybór [B1 + B2] musiałby zachodzić również wtedy, gdy w [B1] jest znacznie mniej pieniędzy, niż $1000. Zgodnie z rachunkiem prawdopodobieństwa, również wtedy, gdy znajdują się w nim kwoty bliskie $1. OBIE SĄ NIETRAFNE, BO NIE ODPOWIADAJĄ NASZYM INTUICJOM PRZY WYBORZE
EDT [WARIANT ii], JAK I CDT [WARIANT i]: • wartość decyzyjna (decision value DV), to suma wartości jego oczekiwanej użyteczności opartej na świadectwach (EEU), przyczynowej oczekiwanej użyteczności (CEU), mierzonych odpowiednią wagą obu tych użyteczności. Wc i We (wagi przyczyn i efektów) są subiektywne, bo tylko w ten sposób można wyjaśnić paradoksalność PN
perspektywy konkretnego podmiotu podejmującego decyzję, a więc jest nie tylko sumą odpowiednio oszacowanych użyteczności (EEU i CEU), ale powinna też symbolizować zwykłą użyteczność działania (SU – symbolic utility) SU odpowiada za to, że podmiot działania (decydent) posiada określony obraz siebie jako podmiotu podejmującego określony wybór PN pozwala nam zrozumieć, jakiego rodzaju podmiotami działania jesteśmy, podejmując daną decyzję (rola w teorii działania czy etyce)